Gdy Cię kocha ktoś, kogo ty nie kochasz miłość nieodwzajemniona

Kochać, to jedno szczęście. Kochać i być kochanym to dwa szczęścia; być kochanym przez osobę, której się nie kocha to trzy nieszczęścia.

dlaczego TYLKO ON ? Alchemia duszy tajemnica miłości

Co sprawia, że tak bardzo pragniemy tej jednej jedynej osoby - by czuć ją wplecioną w nas samych, czuc jej skórę i oddech i głaskać jej skórę przyklejoną do naszej; czy ktoś inny by nie wystarczył ? - inne ciało, inna skóra, inny oddech - lecz równie gorące, z bijącym sercem i płynącą krwią - ciało być może piękniejsze, oczy bardziej błękitne; o nie!
Tylko te myśli, które podziwiam chcę czuć wciśnięte w siebie, tylko te uczucia, furie, uniesienia, które znam i są mi bliskie w sposób magiczny . Tak
bliskie, żę je czuję w sobie biologicznie i biologicznie pragnę dotykac, widziec, słyszec, przeżywać, doświadczać. Mieć przy sobie osobę,
nie znaczy stac obok ciała lecz wielbić to co nosi w sobie i tulic do siebie to czego dotknąć nie można, czego nie zastąpi inny oddech i nie powieli inny umysł. Tylko tamto serce i tamten oddech, te jedyne i żadne inne.
To jest alchemia duszy; wszystko inne się nie liczy.

nietykalny - wiersz poezja

i spotkałam Cię u kresu dni
jak nietykalny bóg stałeś,
gdy Cię tak dostrzegam w roztopionym od słońca tramwaju
nogi nie chcą mnie nosic i dreszcz mnie zakuwa w kajdany
a Ty jak mój demon się śmiałeś i paląc mocne
tłumaczyłeś coś w gestach, a dym się sączył skrobiąc bałwany
i w obłokach obłędnych odpływam na bali
a wokół mnie jest morze marzeń
i słyszę głosy, co milkną w żelazie
kół toczonych torami
a za szybą spokój, jesień, deszcz i wiatr hula czasami
a Ty mnie u kresu dni nie doprowadź do szaleństwa,
chcę się napic herbaty
chcę spokojnie zasnąc do pracy

celebrity and hollywood postcards

krótki wierszyk o miłości

znalazłam Cię wśród nocy

niesiony strumykiem szemrzącym,

odziany mgłą, pachnący jaśminem,

uwiodłeś mnie swym blaskiem,

omotałeś swą wonią,

wskoczyłam w ten strumyk rozkoszny,

co wiedzie teraz nas razem,

strumyk chłodny, strumyk wilgotny,

pozwala o kamienie kaleczyć me stopy,

pieści me palce, całuje włosy,

tutaj chcę zostać, tu jest me miejsce,

jakiego nie miałam,

bez Ciebie stopy me całe,

me serce puste

Gute Nacht Marlene ....

Mein Gott!
I must have listened to Marlene thousand times today...... .
She takes me to heaven everytime she opens her mouth...
I love being taken high....in her arms it must have been heaven on earth...

I am going to sleep within minutes, but I will not fall asleep too soon I am afraid....

"...uderzenie atomów" - wiersz love & passion poetry in Polish

.....uderzenie atomów




Twoje oczy na mych ustach,

milczenie skryte w cieniu

westchnień i oddechów,

wirowały na mej skórze,

która w myśli upojonej grzechem

oddychała mym pragnieniem


i zderzenia dwóch atomów,

ich rozbłyski biły gromem,

jak dwie gwiazdy, jak dwa światy,

w tej ciemności krytej śluzem

nie rozbiły wszystkich iskier,

co się skrzyły

na wilgotnych skroniach

i nie zdjęły tętna z żył błękitnych,

tak niebieskich jak najdziksze morze,


az do chwili, gdy

Twe tchnienia w me wargi wciśnięte

od szybkości i siły przejęte,

Ugasiły moje dreszcze,

aż się stałam sama

jednym krwawym drżeniem

i gdy napięte mięśnie

bychły falą niewstrzymaną

krzyków i gasnących błagań

Reclining Nude - Akt leżący według Giovanni Boldini

Reclining Nude
(according to Giovanni Boldini)


W udach zwartych ogniem płonącym,
jak w burzy, jak w szale, jak w pieśni -
rozwichrzone są biodra Twoje i piersi
od bieli przeszytej łukiem niezmąconym,

co się wżera dziko w pościel i w kotary
rodząc z cieni gwałtowniejsze piękno,
wyzwalajac oddech i wulkany
pragnień, co znikają równie prędko;

a uniesień Twych wspomnienie
w drzazgach włosów kołyszących
brązem podsyca pulsujące płomienie
aż od patrzenia nabrzmiewają oczy;

oddechem zakołysz na śmierć te stwory -
wbij usta i paznokcie aż po same mięśnie
i kołysz i tańcuj i grzesz bez pokory -
w nagrodę odpoczynek i od męki zbawienie;

widzę jak rzucasz piersią jak falą
od szybkich przydechów i wrzasków,
chowasz rozkosze zwierając kolana za kotarą
- bez wstydu; świece i cienie znów gasną...

(wiersz powstał w 2006 roku; urzeczona kunsztem i
rozmachem obrazu autorstwa Giovanniego Boldini
nie mogłam się oprzeć i musiałam coś z siebie wyrzucić...)