Warszawa 1945 Warsaw Poland Uprising Powstanie song

There was a city ...

nietykalny - wiersz poezja

i spotkałam Cię u kresu dni
jak nietykalny bóg stałeś,
gdy Cię tak dostrzegam w roztopionym od słońca tramwaju
nogi nie chcą mnie nosic i dreszcz mnie zakuwa w kajdany
a Ty jak mój demon się śmiałeś i paląc mocne
tłumaczyłeś coś w gestach, a dym się sączył skrobiąc bałwany
i w obłokach obłędnych odpływam na bali
a wokół mnie jest morze marzeń
i słyszę głosy, co milkną w żelazie
kół toczonych torami
a za szybą spokój, jesień, deszcz i wiatr hula czasami
a Ty mnie u kresu dni nie doprowadź do szaleństwa,
chcę się napic herbaty
chcę spokojnie zasnąc do pracy

Unicestwienie Wiersz POEM POLSKI POLNISCH

!Płonę! 
A ze mną płonie świt….. 
Płoną lasy i jeziora… 
Płonie niebo i powietrze … 
Płonie wszystko płonie w przestworzach…. 

!Tonę! 
A ze mną toną morza 
Toną góry i ptaki 
Tonie fala i to, 
Co utonąć nie może 

!Rozpadam! 
A ze mną wszystkie noce i poranki 
Oddechy i marzenia bodaj, 
Dzielę wczoraj i jutro 
Na przedjutrze i powczoraj 


Zbieram skrawki bytności 
Ciało pierwiastkując 
Z wiecznością nicość swą zespalam 
Na końcu końców 
Z wszechrzeczą łączę swój niebyt 
By w nicości znaleźć cel i sens 
Przeznaczenia i znacze-nie-istnienia

krótki wierszyk o miłości

znalazłam Cię wśród nocy

niesiony strumykiem szemrzącym,

odziany mgłą, pachnący jaśminem,

uwiodłeś mnie swym blaskiem,

omotałeś swą wonią,

wskoczyłam w ten strumyk rozkoszny,

co wiedzie teraz nas razem,

strumyk chłodny, strumyk wilgotny,

pozwala o kamienie kaleczyć me stopy,

pieści me palce, całuje włosy,

tutaj chcę zostać, tu jest me miejsce,

jakiego nie miałam,

bez Ciebie stopy me całe,

me serce puste