sobota, maja 23, 2009

Unicestwienie Wiersz POEM POLSKI POLNISCH



!Płonę! 
A ze mną płonie świt….. 
Płoną lasy i jeziora… 
Płonie niebo i powietrze … 
Płonie wszystko płonie w przestworzach…. 

!Tonę! 
A ze mną toną morza 
Toną góry i ptaki 
Tonie fala i to, 
Co utonąć nie może 

!Rozpadam! 
A ze mną wszystkie noce i poranki 
Oddechy i marzenia bodaj, 
Dzielę wczoraj i jutro 
Na przedjutrze i powczoraj 


Zbieram skrawki bytności 
Ciało pierwiastkując 
Z wiecznością nicość swą zespalam 
Na końcu końców 
Z wszechrzeczą łączę swój niebyt 
By w nicości znaleźć cel i sens 
Przeznaczenia i znacze-nie-istnienia

Brak komentarzy:

see

Wystąpił błąd w tym gadżecie.

O mnie